het boek Job

En Jahwe sprak tot Job: 'Jij, schuldeiser van God, wil je nog doorzetten, aanklager van God? Wil je nog een laatste woord? Maar Job gaf ten antwoord: 'Nee, ik val te licht, wat moet ik zeggen? Ik leg mijn hand tegen m'n mond: een keer, hoogstens twee keer spreken is genoeg van mij hoeft het niet meer.' En Jahwe vervolgde vanuit de stormwind en sprak tot Job: 'Omgord je als een soldaat. Ik stel vragen, jij leest Mij de les? Wil jij mijn rechtsorde werkelijk omverwerpen? Mij schuldig verklaren? Om zelf vrijuit te gaan?' 'Heb jij een arm zo sterk als die van God? Heb jij een donderstem zo luid als die van God? Omhang je dan met de versierselen van je majesteit! Kleed je in glorie en luister!' 'Sproei in het rond de spetters van je toorn! Zie om je heen en al wat trots is buigt! Je hoeft maar te kijken... en de hoogmoedigen vallen. Jouw heerlijkheid doet hen ineenkrimpen.' 'Stop ze weg allemaal onder de aarde. Leg ze aan boeien in de onderwereld....

-klipgeit- Stel jij vast wanneer de klipgeiten werpen en de reeën kalven? Als jij de maanden van hun dracht hebt afgeteld en het moment van baren bepaald... dán zakken ze door hun poten, beginnen te persen en stoten hun jong naar buiten, ja? En dan wordt het sterk en groot, loopt weg het veld in en komt niet meer terug, ja? Wie heeft de wilde ezel losgelaten, zijn boeien verbroken? Ik gaf hem de woestijn tot stal, de steppe tot verblijfplaats. Hij heeft maling aan de schreeuwers van de stad hij hoort naar geen tierende drijvers! Het bergland is zijn wei daar snuffelt hij naar alles wat groen is. De oeros   [sinds 1627 uitgestorven ] is hij bereid voor jou te werken? En slaapt hij 's nachts in jouw stal? Houd je hem in de strengen om voren te trekken? En loopt hij achter je aan de dalgrond te ploegen? Durf je op zijn grote kracht te vertrouwen? En hem het werk te laten doen? Ben je er zeker van, dat hij jouw oogst op de dorsvloer bijeenbrengt? Opgewekt klapt de struisvogel met haar ...

-Gods antwoord uit de wervelwind (William Blake)- Elihu bleef maar aan het woord... Toen begon Jahwe in storm en wind tot Job te spreken: Wie waagt het daar met woordenkraam Mijn Bestel te verdoezelen? Weer je als een man, want Ik ga je vragen stellen. En jij geeft bescheid . Waar was jij toen Ik de aarde begon te bouwen? Spreek op als je zoveel weet. Wie stelde het bestek vast - jij weet dat toch - wie bepaalde de maten? Waarop werden haar zuilen afgezonken ? Wie plaatste de sokkels onder het eenstemmig gejuich van de morgensterren en het gejubel van alle zonen van God? Waar was jij toen de zee haar poorten beukte onstuimig los wilde breken uit de moederschoot toen Ik haar kleedde in wolken en hulde in windsels van morgenslierten toen Ik haar paal en perk stelde de poort vergrendelde en zei: tot hier en niet verder hier breken uw trotse golven? Heb jij ooit de morgen ontboden en hem opdracht gegeven om de aarde bij zijn einders te grijpen en de zondaars eraf te schudden? Rood wordt ...

Ik had mijn ogen de wacht aangezegd: niet meer naar meisjes kijken!  En wat is mijn lot van Godswege? Wat beschikt de Almachtige uit den hoge? Rampspoed voor de bozen - zegt men tegenslag voor allen die kwaad bedrijven. Maar Hij zíet toch hoe ik leef! Telt toch al mijn stappen! Liet ik mij ooit in met afgoden? Of was ik uit op zulk bedrog? Als God mij eerlijk weegt moet Hij weten wat ik waard ben. Als ik stappen zet naast de weg als mijn hart doet wat mijn ogen begeren als ik inderdaad vuile handen heb laat dan een ander eten wat ik heb gezaaid uitrukken wat ik heb geplant. Als mijn hart zich liet verleiden door een vrouw en ik zat te loeren aan de deur van mijn buurman laat dan mijn vrouw koren malen voor een ander laat anderen haar dan maar bezitten. Want zoiets is ontucht, een misdaad die voor de rechter dient gebracht een dodelijk vuur dat almaar verder vreet en al mijn bezittingen zou verslinden. Heb ik slaaf of slavin ooit hun recht onthouden als zij iets met mij hadden?...

-Job (Léon Bonnat)- Toen scheurde Job zijn kleed schoor zijn hoofd kaal, wierp zich plat op de grond en zei: 'Naakt kom ik uit de schoot van moeder aarde, naakt keer ik daar terug. Jahwe geeft, Jahwe neemt, gezegend de Naam van Jahwe.' Ondanks deze gebeurtenissen zondigde Job niet. Hij maakte God geen enkel verwijt. [ 1:20-22 ]