het boek Job

-Elifaz, Bildad en Zofar troosten Job (Giulia Lama)- Blijf maar roepen! Niemand geeft antwoord. Is er een uit de hemel je toevlucht? Geloof me, alleen de dwaas sterft aan ergernis, alleen de domoor gaat eraan dood. Mijn ervaring is: de dwaas schiet wel wortel, maar onverhoeds is hij niet meer. Zijn kinderen zijn verre van gelukkig, in de poort blijven zij rechteloos, zonder bijstand. De hongerige eet hun oogst op en sleept die weg voor zijn gezin, de dorstige aast op hun rijkdom. Komt kwaad soms voort uit het stof? Ongeluk uit de aarde? Nee, van de mens komt alle ongeluk. Als vonken uit een vlam. Ik voor mij zou zeggen: zoek het bij God! Leg Hém je zaak voor. Hij doet grote en ondoorgrondelijke dingen. Ontelbare wonderen. Hij stort regen uit over de aarde. Water over het veld. Onaanzienlijken brengt Hij tot aanzien. Ongelukkigen voert Hij naar geluk. Hij verijdelt de opzet van de gewiekste. Zodat die geen succes heeft. Hij vangt de sluwen in hun eigen sluwheid. Hun toeleg wordt in de ...

-Job & Zijn Vrienden (Verkondigingskathedraal Moskou)- Hierop nam Elifaz uit Teman het woord: 'Wat ik ga zeggen kun je misschien niet verdragen, maar zwijgen kan ik niet. Luister! Velen heb jij de rechte weg gewezen, zwakke handen gestaald. Jouw woorden hebben struikelaars overeind gehouden, bevende knieën gestrekt. Maar nauwelijks zelf getroffen, verlies je de moed, aangeslagen raak je in paniek. Was vroomheid niet jouw kracht? Een onbesproken leven niet jouw hoop? Vertel mij: is ooit een schuldeloze verloren gegaan? Waar zijn ooit rechtvaardigen omgekomen? Mijn ervaring is: onheil ploegen en zaaien doet onheil maaien. God blaast en de onrechtváardigen komen om. Eén ademtocht van Zijn Toorn en zíj liggen geveld. Al brullen, al grommen zij als leeuwen... Hun tanden worden verbrijzeld! Ze komen om, bij gebrek aan prooi. Hun welpen worden verstrooid.' [ 4:1-11 ]

-Job en zijn vrienden (Ilya Repin)- Elifaz ('mijn God is goud') uit Teman Bildad ('in de war brengende liefde') uit Suach en Sofar ('mus/die tsjilpt') uit Naama drie vrienden van Job... hoorden van al de rampen die hem getroffen hadden. Zij gingen van huis en begaven zich samen naar Job om hun medeleven te tonen en hem te troosten. Al van verre zagen ze hem, maar aanvankelijk herkenden ze hem niet. Luid begonnen ze te klagen, scheurden hun kleren, en wierpen stof boven hun hoofden omhoog. Zeven dagen en zeven nachten zaten ze bij hem op de grond zonder een woord te zeggen. Want ze zagen hoe groot zijn lijden was. [ 2:11-13 ]

-muurschildering Andreaslerk Hattem- Op de dag dat de hemelingen gewoonlijk bij Jahwe hun opwachting maken, kwam Satan weer met hen mee om ook zijn opwachting te maken. En Jahwe zei tot Satan: 'Waar ben je allemaal geweest?' 'Ik heb rondgezworven over de aarde,' antwoordde Satan. 'Wel,' vroeg Jahwe,' heb je ook gelet op Job, mijn dienaar? Op aarde is er geen tweede zoals hij, onberispelijk, rechtschapen, hij vreest God en houdt zich ver van het kwaad. Zijn leven is nog altijd even onberispelijk, zelfs nadat je Mij hebt overgehaald hem, zonder enige aanleiding, te ruineren.' Satan gaf ten antwoord: 'Dat is hem zijn huid wel waard! Want alles wat een mens bezit, geeft hij graag in ruil voor zijn leven. Maar pak hem eens aan, tref hem in zijn gezondheid: wedden dat hij U vloekt in Uw Gezicht.' Toen zei Jahwe tegen Satan: 'Goed, hij is in jouw hand. Maar je moet hem in leven laten.' En Satan verliet de vergadering. Hij sloeg Job met kwaadaard...