het boek Job

Ja, zilver kun je wel ergens vinden goud kun je wel ergens wassen ijzer uit de bodem halen erts omsmelten tot koper het duister kun je terugdringen en tot in de verste hoeken doorzoeken de donkere diepte van de rotsen ja, men hakt gangen uit ver van de bewoonde wereld waar bijna niemand komt kronkelgangen als draden zo dun. Boven op de aarde ontkiemt het graan diep onderin woelt een soort vuur. In haar gesteente is saffier te vinden en stofgoud ook. Geen roofvogel kent het pad daarnaartoe zelfs de havik weet het niet te ontdekken. De machtigste dieren blijven er weg geen leeuw is er ooit doorgedrongen. Alleen de mens die de hand slaat aan het gesteente de fundamenten van de bergen omwoelt tunnels boort in de rotsen die ontdekt inderdaad allerlei kostbaarheden. Damt hij de bronnen van de rivieren af dan brengt hij inderdaad de meest verborgen schatten aan het licht. Maar wijsheid, waar vind je die? Weet iemand waar zij woont? Geen mens kent de weg naar haar toe in het land der levenden ...

-Elifaz' Droomgezicht (William Blake)- Heimelijk sprak iemand tot mij, fluisterde mij iets in het oor, op het onrustig uur van  droomgezichten, als diepe slaap de mensen overmant. Schrik en angst grepen mij aan, een siddering voer door mijn gebeente. Een windvlaag trok langs mijn gezicht, storm deed mijn lijf huiveren. Daar stond het.  Een gestalte - ik weet niet wat. Hij stond vlak voor mijn ogen. Het was stil - ik hoorde een stem. 'Kan een sterveling rechtvaardig zijn voor God, een mens onbesmet voor zijn Maker?' Zelfs in Zijn dienaars stelt Hij geen vertrouwen. Zelfs in Zijn engelen bespeurt Hij nog smetten. Hoeveel teméér bij hen wier woning uit leem is opgetrokken en stof tot grondslag heeft. Als motten worden ze geplet. Van vandaag op morgen vermorzeld. Ze gaan naamloos te gronde, voorgoed. Het touw van hun tent wordt losgerukt. Dood zijn ze eer ze het weten. [ 4:12-21 ]

-Job (Léon Bonnat)- Toen scheurde Job zijn kleed schoor zijn hoofd kaal, wierp zich plat op de grond en zei: 'Naakt kom ik uit de schoot van moeder aarde, naakt keer ik daar terug. Jahwe geeft, Jahwe neemt, gezegend de Naam van Jahwe.' Ondanks deze gebeurtenissen zondigde Job niet. Hij maakte God geen enkel verwijt. [ 1:20-22 ]